Wielkoformatowe, czarno-białe fotografie to akty, jednak kobiece ciała stanowiły tu tylko pretekst do kreacji artystycznego świata na pograniczu realności i surrealności, jawy i snu, światła i cienia. Jak mówi artysta:
„O prezentowanych fotografiach można by powiedzieć, że zanim stały się nagą kobietą lub jakąkolwiek inną anegdotą, są przede wszystkim płaskimi powierzchniami wydobytymi z iluzyjnej przestrzeni za pomocą światła. Zatem moją intencją nie było pokazanie nagości, lecz fascynacji tajemnicą odkrytych biologicznych form wyłowionych ze zjawiskowości ruchu. Dążeniem moim było wydobycie m.in. zróżnicowanych cech estetyki zawartej w cieniu. Przedstawienie cieni zostaje uzupełnione o tajemnicze podteksty wyznaczające niezwykłość tych obrazów.
W swoim projekcie wykorzystałem specyficzne dla fotograficznej materii możliwości alegoryczne, różne zasadniczo od tych, które stwarza fotografia – dokument, koncentrująca się na możliwości przedstawienia śladu, owego Barthesowskiego „tego co było”. Zestaw ten zarówno przez metodę pracy, rozwiązania formalne, jak i rolę pozostawioną odbiorcy jest spójny z moją dotychczasową twórczością, w której zawsze stawałem w roli reżysera wprowadzającego nowy ład do rzeczywistości, którą chciałem zawrzeć na fotografiach. W swoich fotograficznych „inscenizacjach” reżyserowałem kadr, światło i cień, czyli najważniejsze elementy konstytuujące fotograficzny obraz. Unikając konkretyzacji relacji czasoprzestrzennych umożliwiałem widzom wielość interpretacji. Wzorując się na pracy reżysera starałem się nie narzucać własnej wykładni, pozostawiając w ten sposób odbiorcom przestrzeń dla ich własnej wyobraźni oraz marzeń, dla których cień będący podmiotem moich zdjęć jest pretekstem.”
Sergiusz Sachno urodził się w Chinach. Ukończył liceum im. Stefana Czarnieckego w Szczecinie. Do marca 1968 studiował socjologię na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie filozofię i socjologię na Uniwersytecie Karola w Pradze, którą ukończył w 1970 roku. Fotografią zajmuje się od 1972 roku. Swoje prace prezentował na kilkudziesięciu wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju oraz uczestniczył w wielu pokazach fotografii za granicą. Fotografie publikuje w prasie zagranicznej, a także współpracował z czasopismami Film, Kino, Scena, Twój Styl, Pani, Uroda i wielu innymi. W 1979 roku otrzymał od Jacques’a Chiraca Medal Miasta Paryża za fotografię, jest laureatem wielu nagród i wyróżnień z całego świata. Od 1979 roku jest członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików. Zajmuje się pracą dydaktyczną w dziedzinie fotografii. Prowadzi zajęcia z portretu i aktu na Studium Fotografii ZPAF, a także jest profesorem i wykładowcą fotografii reklamowej w Wyższej Szkole Sztuki i Projektowania w Łodzi.
fot. Stanisław Kulawiak
fot. Stanisław Kulawiak
fot. Stanisław Kulawiak
fot. Stanisław Kulawiak
fot. Stanisław Kulawiak