Muzeum Regionalne, 8 marca 2014 r., godz. 14

Tytuł wystawy jest pojęciem szerokim, a w przedstawionych pracach twórcy posługujący się obrazem fotograficznym określają w różnorodnych kontekstach i znaczeniach swoje relacje z otaczającą ich rzeczywistością.

Prace prezentowane na przygotowanej przez Stanisława Kulawiaka wystawie Okręgu Dolnośląskiego ZPAF pt. „Metafory realności” można, pod względem formalnym oraz w oparciu o jej tytuł, podzielić na dwie grupy. W pierwszej znalazłyby się fotografie, które akcentują różnicę świat–obraz i w niej zawierają intencję metaforyczną. Do grupy drugiej można by przypisać te fotografie, w których napięcie przebiega wewnątrz jednego bądź między kilkoma obrazami oraz pomiędzy elementami zestawionymi ze sobą działaniem autora, za pomocą np. fotomontażu czy zmodyfikowanej kolorystyki.

Czy obrazowanie jest kwestią prywatną? Czy można mówić o subiektywnym geście artysty w sytuacji, kiedy fotografia kształtowana jest przez nasze myślenie, a ona zwrotnie rozwija język metaforyczny? Czy metafory realności podatne są na deformacje? Na ile służyć mogą ideologiom? W obrębie jakich ram można je negocjować i czy zdajemy sobie sprawę z ograniczeń fotografii? Czy fotografia potrafi powiedzieć „nie”?

Mateusz Palka, tekst do katalogu wystawy pt. Metafory realności

Wystawa fotografii Metafory realności 2014 to różnorodność twórców i ich postaw. Autorzy reprezentują Okręg Dolnośląski Związku Polskich Artystów Fotografików. Znanym klasykom z wieloletnim dorobkiem towarzyszą młodzi artyści, którzy z zasady kontrują swoich profesorów i mistrzów. To sytuacja normalna, gwarantująca pozytywne przemiany w sztuce, a więc również w fotografii. Wszyscy nałogowo fotografujemy wszystko, a dwuwymiarowy ekran stał się naszym sposobem porozumienia ze światem. Tym bardziej potrzebujemy konfrontacji tej wirtualnej rzeczywistości z konkretnymi pracami twórców posługujących się fotografią. Tytuł wystawy Metafory realności był dla autorów pretekstem do wyboru konkretnych zdjęć i sugestią tematyczną realizowanych pomysłów, natomiast Radzie Artystycznej OD ZPAF pozwolił na skonstruowanie w miarę jednorodnej wystawy przedstawiającej szerokie spektrum współczesnej fotografii. Od dokumentalnej relacji zdarzeń, poprzez subiektywną interpretację otaczającej nas rzeczywistości, do kreatywnej konstrukcji własnych światów. Wielorakość tematów, użytych technik i sposobów obrazowania, tak prezentuje się obecnie fotografia artystyczna w naszym regionie. Oczywiście, zarówno OD ZPAF jak i ta wystawa nie reprezentują fotografii dolnośląskiej w całości, lecz stanowią wiarygodną miarę kondycji twórczej tego środowiska.

Podczas wernisażu w Dolnośląskim Centrum Fotografii „Domek Romański” wręczono legitymacje członkowskie Alinie Ścibor i Grzegorzowi Sawa-Borysławskiemu oraz legitymację członka honorowego prof. Adamowi Zaleskiemu z Katedry Fototechniki Politechniki Wrocławskiej.

Wystawę OD ZPAF pt. Metafory realności 2014  będziemy mogli zobaczyć w marcu br. w Muzeum Regionalnym w Ostrzeszowie.

Stanisław Kulawiak – kurator wystawy

fot. Grzegorz Kosmala

fot. A. Olechnowski

fot. Krzysztof Saj

fot. Krzysztof Saj

fot. Krzysztof Saj

fot. Krzysztof Saj

fot. Grzegorz Kosmala

fot. Grzegorz Kosmala

fot. Grzegorz Kosmala

Przegląd dorobku ważniejszych wielkopolskich klubów fotograficznych, konkursów i warsztatów jakie w 2014 roku miały miejsce w naszym województwie rozpoczął się 15 stycznia  prezentacją dorobku środowiska ostrzeszowskiego reprezentowanego przez Stowarzyszenie Regionalny Ośrodek Dokumentacji Wieza 1916 wystawą „3 x Ostrzeszów”. 

Wystawa skłąda sie z trzech autorskich prezentacji : Barłomieja Busza, Sławomira Brdęka i Kamila Cichonia, które w ubiegłym roku były prezentowane w Ostrzeszowie w ramach II Wielkopolskiego Festiwalu Fotografii im. Ireneusza Zjeżdżałki.

Kamil Cichoń i Janusz Nowacki

fot. Kamil Cichoń

fot. Kamil Cichoń

Organizatorzy i autorzy wystaw: Władysław Nielipiński, Lena Bednarska (Dyrektor WBPiCAK), Dawid Stube, Waldemar Stube, Krzysztof Szymoniak, Stanisław Kulawiak, Kamil Cichoń

11 stycznia 2015 r. w Galerii OCK staraniem Stowarzyszenia ROD WIEŻA 1916 i Ostrzeszowskiego Centrum Kultury została otwarta wystawa pt. UKRAINA – KRYM I KARPATY

Centrum twórczości dla dzieci i młodzieży Galicja (ЦТДЮГ) we Lwowie to interdyscyplinarna instytucja edukacyjna, która zajmuje się organizacją działalności twórczej zespołów w wielu dziedzinach sztuki podzielnych na oddziały i szkoły. „Art Design” to szkoła wzornictwa, w ramach której między innymi działa koło ,,Fotografii artystycznej”. Kierownikiem tej grupy jest Wiktor Chadżynow.

W sekcji fotografii artystycznej uczniowie uczą się kompozycji  i techniki. Wiedza teoretyczna utrwalana jest w praktyce na licznych plenerach. Zajęcia odbywają się we wspaniałej atmosferze, a uczestnicy korzystają nie tylko ze sprzętu cyfrowego, ale również poznają historię i technologię fotografii klasycznej.

fot. Ewa Dytfeld

fot. Sławek Brdęk

fot. Sławek Brdęk

fot. Marek Dytfeld

Uczestnicy spotkania z Wiktorem Chadżynowem w Muzeum Regionalnym w Ostrzeszowie, fot. Grzegorz Kosmala

W niedzielę 30 listopada 2014 r. w Muzeum Regionalnym w Ostrzeszowie miało miejsce spotkanie miłośników fotografii, autorów Ostrzeszowskiej Kroniki Regionalnej oraz promocja nowej publikacji Stowarzyszenia ROD WIEŻA 1916 pt. Miejsca wrażliwe okolicy autentyzmu zrealizowanej ze środków Unii Europejskiej. W albumie fotografie miejsc i obiektów zapomnianych z niedawnej przeszłości zestawiono z fragmentami prozy i poezji takich autorów jak m.in. Stanisław Czernik, Marian Pilot, Adam Wiedemann czy Andrzej Jakub Mularczyk. Album obrazuje przemijającą kondycję materialną i duchową człowieka w jego kulturowym środowisku.

W relacji multimedialnej przedstawiono projekty adaptacji wieży ciśnień, które wspólnymi staraniami Urzędu Miasta i Gminy w Ostrzeszowie oraz Stowarzyszenia ROD WIEŻA 1916 mogą zaowocować jedyną w skali kraju propozycją turystyczną i edukacyjną.

Przedstawiony spis treści nowego numeru Ostrzeszowskiej Kroniki Regionalnej nr VII/2014 został uzupełniony przez wiele nowych tematów mogących zapełnić kilka wydań kroniki w kolejnych latach.

Po spotkaniu każdy z uczestników mógł nieodpłatnie stać się właścicielem nowej interesującej publikacji starannie wydanej przez Stowarzyszenie Regionalny Ośrodek Dokumentacji WIEŻA 1916. Wersję elektroniczną albumu można pobrać z naszej strony (tutaj link).

Tytuł: Miejsca wrażliwe okolicy autentyzmu

Redakcja: Agnieszka Nabrdalik, Wiesław Przybyła

Teksty: Stanisław Czernik, Stanisław Kulawiak, Andrzej Jakub Mularczyk, Agnieszka Nabrdalik, ks. Michał Perliński, Marian Pilot, Wiesław Przybyła, Mirosława Rzepecka, Stefan Szajdak, Adam Wiedemann

Fotografie: Czesław Bojszczak, Sławomir Brdęk, Bartłomiej Busz, Kamil Cichoń, Ewa Dytfeld, Marek Dytfeld, Krzysztof Gruszka, Grzegorz Kosmala, Stanisław Kulawiak, Maciek Nabrdalik, Krzysztof Urbański

Stanisław Kulawiak omawia projekt adaptacji wieży ciśnień wykonany przez pracownię Leszka Jakubowskiego. fot. Grzegorz Kosmala

Autorzy artykułów do Ostrzeszowskiej Kroniki Regionalnej, od lewej: Maria i Maciej Latajkowie, Roman Dziergwa, Łukasz Śmiatacz i Jerzy Krzywaźnia. fot. Grzegorz Kosmala

Promocja albumu Miejsca wrażliwe okolicy autentyzmu, na pierwszym planie Tadeusz Pacanowski i Zbyszko Szmaj. fot. Grzegorz Kosmala

26 listopada 2014 r. w Domu Literatury w Warszawie przy ul. Krakowskie Przedmieście 87/89 odbyła się uroczystość wręczenia nagród laureatom XIX Edycji Nagrody im. Witolda Hulewicza przyznawanej przez Zarząd Warszawski Związku Literatów Polskich. Wśród grona znamienitych tegorocznych laureatów jak m. in. dziennikarz sportowy Bohdan Tomaszewski i aktorka, reżyser oraz pedagog Halina Machulska znaleźli się również Zofia i Stanisław Kulawiakowie.

Nagroda im. Witolda Hulewicza to niezwykle prestiżowe wyróżnienie w kulturze polskiej. Przyznawana jest w kilku kategoriach, między innymi w dziedzinie poezji, prozy, sztuk pięknych, upowszechniania kultury, działalności medialnej i wydawniczej. W skład Kapituły Nagrody wchodzą wybitni naukowcy, intelektualiści i twórcy.

Doroczna nagroda została ustanowiona w 1995 roku, w 100-lecie urodzin pisarza, przez Zarząd Oddziału Warszawskiego Związku Literatów Polskich oraz Oficynę Literatów i Dziennikarzy „Pod wiatr”. Witold Hulewicz (1895-1941) od 1927 roku był kierownikiem programowym Rozgłośni Wileńskiej Polskiego Radia. Twórca Teatru Polskiego Radia, w latach 1935-1939 pełnił funkcję szefa Działu Literackiego Polskiego Radia. Hulewicz był autorem pierwszego napisanego specjalnie dla radia słuchowiska „Pogrzeb Kiejstuta”, a także opracowania teoretycznego na temat tej formy radiowej pt. „Teatr wyobraźni”. Znany również jako poeta, krytyk, wydawca, tłumacz literatury niemieckiej, m.in. utworów J.W. Goethego i R.M. Rilkego. Podczas II wojny światowej był redaktorem naczelnym wydawanego w Warszawie pisma „Polska Żyje”. Aresztowany 2 września 1940 roku, został rozstrzelany przez Niemców 12 czerwca 1941 roku w Palmirach.

Dyplom Nagrody im. W. Hulewicza dla Zofii i Stanisława Kulawiaków

Marian Pilot wygłasza laudację, od lewej siedzą: Wojciech Stańczak, Wiesław Turzański, Romuald Karaś i Tadeusz Otulak fot. Sławomir Smolarek

Tadeusz Otulak wręcza dyplom p. Kulawiakom fot. Sławomir Smolarek

Podziękowanie Stanisława Kulawiaka dla Kapituły Nagrody fot. Sławomir Smolarek

Stanisław Kulawiak dziękuje za nagrodę, fot. Maciek Nabrdalik

Wszystkie fotografie mówią: „Memento mori”.

Robiąc zdjęcie, stykamy się ze śmiertelnością, kruchością, przemijalnością ludzi i rzeczy.Właśnie dlatego, że wybieramy jakąś chwilę, wykrawamy ją i zamrażamy,

wszystkie zdjęcia stanowią świadectwo nieubłaganego przemijania.

Susan Sontag

W ten sposób znajdujemy winnego okropności tego świata — to fotografia. Bo przecież gdyby nie ona, to nawet byśmy nie zauważyli, że piękne wczoraj stało się nagle dzisiejszym koszmarem. Natomiast chaos wszystkich zegarów zgodny jest tylko w jednym: czas biegnie w trudnym do określenia kierunku. Logika opowiada się za przyszłością, praktyka wskazuje na przeszłość. Od początków świadomej refleksji trudno było pogodzić się nam z tym zjawiskiem. Jak zatrzymać mijającą chwilę, jak przedłużyć dzisiaj na zawsze. Eksponaty zakonserwowane przez naturę przetrwały wieczność, człowiek na miarę swoich możliwości i talentu robił co mógł od zarania dziejów. Dopiero od prawie dwustu lat udało się zatrzymać obrazy postrzegane przez ludzi od wieków. Nie obarczajmy fotografii winą za zło i przemijanie tego świata. Popatrzmy we wsteczne lustra naszego istnienia i szukajmy odpowiedzi, kto, komu i dlaczego tak urządził ten świat.

Nostalgia przemijania i smutek egzystencji to tematy filozoficzne prezentowane na fotografiach w albumie, podkreślone poprzez świadomy dobór formy i sposobu ich wykonania. W nieodległej przeszłości świat cywilizacji zachodniej postrzegany był przez technologie triumwiratu Kodaka, Fuji i Agfy, nam w bloku wschodnim pozostał kult wschodnioniemieckiego Orwo i firm bliźniaczych. Po latach różnice są aż nadto widoczne i tylko artystyczna kreatywność twórców pozwoliła przekształcić naszą niedoskonałość w piękno i nostalgię świata minionego. Obecnie fotografię cyfrową zdominowały Canon, Nikon i Sony, które zgodnie transmitują obraz świata w supermultikolorze, a zdesperowani dokumentaliści czarno-białymi zdjęciami próbują zmusić naszą wyobraźnię do wysiłku.

Zapraszam do wędrówki w czasie i przestrzeni, aby powrót z drugiej strony magicznego lustra obudził w nas wrażliwość na współczesność.

Stanisław Kulawiak Fotografia jako stygmat przemijania, wstęp do albumu Miejsca wrażliwe okolicy autentyzmu

-> ALBUM